whalalang gnito tlga cguro…o e2 na rin ang gs2 q

feb. buwan ng mga puso.
so what
pero ito ang start ng panibagong life ng pinakamamahal kong ama

matapos ang halos ng 3 buwan ng pagpapahinga kuno sa bahay.
hay sana maging maayos na ang lahat bow.

kay ernesto baguhin you na ang life style mo.
ok. pakatantandaan mu mahal ang mamatay.
ikaw pa e takot ka rin mamamatay diba.

so sana maging ok ang lahat. sana.

hapi annib sa mga pinakakamamahal kong magulang
namely ernesto”erning” at elizabeth “ka beth”

although medyo gipit tayo(pero sa totoo gipit talaga tau) e nagsasama pa rin kau.
kahit minsan nagtatanung kau kung bakit kau nagkatuluyan. pero alam kong at alam namin lambingan nio yan.
kaya sana tumagal pa.

HAPI HAPI ANIB SA INYO.

Lyrics | Michael Learns To Rock lyrics – It’s Gonna Make Sense lyrics

matagal tagal din.

bakit ba?

maraming nangyari at maraming ginawa kuno. at ang pinaka importante nangyari ay may memo ako sa kaka extra ko. kahapon ko lang natanggap pero parang wala lang. parang sahod lang este payslip lang tinanggap tapos wala na kasi wala naman akong magagawa. guilty ako. walang violent reaction.

so kaylangan mag explain? sabi nga ng bisor ko ano masasabi ko? ano ba edi guilty. di ko kaylangan mag explain elaborate ang mga rason dahil ang tangging rason lang na masasabi ko na sa iba ay walang kawentang wentang rason.  wala lang gusto ko lang. di ba rason ng mga ewan lang.

so alam na ito. so paki ko sa mga nakakabasa nito na di naman ko kilala e. bahala kayo. kiber lang.

love aloneLove Alone

Caedmon’s Call

No one would love me
if they knew all the things I hide
My words fall to the floor
As tears drip through the telephone line

And the hands I’ve seen raised to the sky
Not waving but drowning all this time
I’ll try to build an ark that they need
To float to you upon the crystal sea

Chorus:
Give me your hand to hold
‘Cause I can’t stand to love alone
And love alone is not enough to hold us up
We’ve got to touch your robe
So swing your robe down low
Swing your robe down low

The prince of despair’s been beaten
But the loser still fights
Death’s on a long leash
Stealing my friends to the night

And everyone cries for the innocent
You say to love the guilty too
And I’m surrounded by suffering and sickness
So I’m working tearing back the roof

Repeat Chorus

And the pain of the world is a burden
And it’s my cross to bear
And I stumble under all the weight
I know you’re Simon standing there
And I know you’re standing there

29 October 1997 Indigenous Peoples Rights Act (IPRA), a law
about ancestral lands and domains. when i first read about it
i refresh my history and especially one of my favorite hero.
Macliing Dulag. if you havent heard him. he is a leader of one
tribe in Kalinga. according to history he have ordinary physical appearance
but have a quality of good a leader.
and in picture he is ordinary igorot but you can see that he have
authority. and according to my former teacher back in college.
her father meet Macliing back then. you can feel his presense
although he look ordinary but when he talk there is substance and
deep.
when i watched back then a program in tv called Bayani. where
Macliing was portrayed by one of my favorite actor Ronnie Lazaro. he also portayed Apolinario Mabini. back to Dulag although from i have read Dulag is not tall a barelly 5 foot.
His character stood tall for him. his principle and respect to his ancestor
and the environment.
“(Joey ayala have song inspired from his speech).  As far as i remember what he said is like pano mo maaangkin ang isang bagay na nauna sayo at kung mamamatay ka ay mananatili pa rin.

Madaling magankin ang tao na nais natin angkinin bagay man lupa or tao rin mismo. I know and we all know life is not fair to us especially to them. they treat as if there are low people. not because you dont study or dont have basic education people see you ignorant. oo hindi sila nagsipag aral tulad ng iba satin pinahahalagahan nila ang kanilang paniniwala. pero sinisikap nila na umankop sa makabagong panahon, panahon na kung saan ang kanilang tradisyon at paniniwala ay nasasakripisyo. ang lahat satin ay hangad na magkaroon ng sariling bahay gayun din sila hanggad nila na mapasakanila ang kanilang lupa na kanilang tinitirhan at sinasaka na walang kukuha sa kanila. Walang mayari ang lupa kundi ang nasa itaas lang. Ipinaglalaban nila ang lupa na unfair na kinamkam lang iilan na akala mo ay sa kanila talaga.  OO nga may batas pero may limitasyon maraming limitasyon at laging di pabor sa mga maliliit na tao. Sa pagkakaalam ko maraming ng lobbist  para against sa batas na to dahil mawawalan ang mayayaman ng lupa. ano nga naman ng magagawa ng ordinayong Pilipino sino ba naman magtitiyaga maglobby kung di mo trabaho yun.  uunahin mo bang magpunta sa kongreso kung alam mo nangangalam ang mga sikmura ninyo. Well when it was pass as a law, it did not implemented properly and we all know that people in the government will do can do anything to protect there interest. Although they issued 57 certificates of ancestral domain title (CADT), covering 19 percent of the estimated total of six million hectares of ancestral domain and benefiting some 300,000 families as of now. hindi pa rin sapat dahil kung tititgnan sa kabuuan ay kaunti pa rin. Hindi pa rin nagagampanan ng batas na ito ang silbi niya. Sa pagkaalala ko dahil meron iilan tao na nasa loob mismo ng komisyon ang tumutulong sa mayayaman tao na di pag bigyan ang mga katutubo natin.

Ok fine politika to topic na to. Well ayaw ko sana pagusapan pero gusto ko lang alalahanin tong topic na to ever Oct. kung may magagawa lang sana ako ang kaso dasal lang ang magagawa ko. Ang pagangkin sa lupa ay masalimuot na proseso lalo na kung ang kalaban mo ay mayayaman kung di ka gagawa ng paraan para mapansin ka at magkaroon ng simpatya sa nakakarami di mo makukuha ang ninanais. Gaya ng mga naglakad Sumilao farmers. Although hindi sila mga katutubo at iba ang kanilang pinaglalaban ay katulad lang ito ng mga nararanasan ng mga katutubo or higit pa. 

Kahit san mo tignan ang mga batas natin ay di naman talaga pabor sa maliliit na Pilipino or may iilan batas na pabor sa tin ang kaso maraming butas ito na malulusutan at makukuwesyon. (yes feel ko maging aktibista ngayon well di ako aktibista at di naging ni hinagap ko di ko pinangarap takot ako kasi sa maraming tao mahilig lang akong umatungal yun lang) 

I really dont get where the h*** or who started that people on the government to become Corrupt. What the h*** your doing to our country. Where the evil are we going? Nasabihan tayong may pinagaralan pero tayo mismo ang naglalaman umaabuso di rumerespeto sa mga kababayan natin. Nasabi pa natin kababayan natin e parang di natin alam ang magpakatao.

paranoia in the house

paranoia n d haus

someone is paranoid

paranoid

narealize ko after sa pangyayari yun. maiibento kaya ng isang chip
or kahit anung detector na makapagdetect sa mga gamit natin.
parang may chip or something sa lahat ng bagay na binibili natin
at pagnawala or nanakaw e mahahanap at makukuha pa. at kung nanakaw ito
mahuhuli pa ang magnanakaw.

yun para sa eroplano. flight data recorder or black box na makapagsasabi kung ano
nagyari before magcrash. parang ganun din.

for example may chip na nakalagay sa mga gamit natin bag, cp,
kotse at maraming pa iba. ito chip or something na ‘to ay makapagsasabi
kung san ang location ng gamit. di nasusunog or kahit masunog makakapaglocate pa rin
at puwede rin itong waterproof. lifetime warranty yung detector na ‘to.
ang mayari at customer lang may alam about sa feature and other info.

itong bagay na to maliit sya at di lagi nakalagay sa isang lugar
ng mga gamit. at di basta basta matatanggal sa pagkakalagay nito.
at kung balakin alisin ay sasabog ito(isang madugong pangyayari)
bago matanggal may password or something para matangal at ang makatatanggal
lang ay yung mayari. so masasabing manipulado lahat ng mayari ang
mga gamit bago ilabas sa market.

what if lang pero malay natin may gumagawa na ng ganitong paraan
o denedevelop pa lang. kasi nga nagagawa nga magwiretapping. o masyado complekado ang pamamaraan na to. masyadong hibang na konsepto.

“ala ako lang. nadali. aq lang nawalan, aq lang napilayan. pagkakuha sa bag ko takbo na. naisip ko naks kabilang na ko sa statistics. I belong”

oct 8. same routine past 4:30 am kami umalis sa bahay namin kasabay ang papa ko. sa dating daanan. laging una ako sa tatay ko dahil nagyosi sya at ayaw ko ng amoy nito.
may bumaba 2 binata sa bahay malapit samin. few steps lang sa
bahay namin. may ilaw naman dun sa daanan.
pero bumalik yung 2 saka sabi sa tatay ko na”pre wag kang
papalag holdup to”. may patalim sila pagkalingon ko nakita ko
na nakaamba sa tatay ko di ko alam kung icepick or kutsilyo.
basta mahaba at silver ang kulay. simigaw na ko nun saka takbo
papunta sakin yung isa tumakbo rin naman ako pero paharap sa kanila
para malamam ko. paglapit sa kin nakita ko sasaksakin ako kaso
sakto pagatras ko natumba ako. napahiga ako nauntog. di ko alam
kong sinalag ko ang bag ko kaya di ako natamaan o binigay ko
o sakto pagsaksak niya ang pagkakuha ng bag ko. pero that time
tili pa rin ako. tili na may kasamang iyak o atungal (basta ewan)
so tumayo na ko. sinundan ko pa. para lang tanga ako. as if naman
pagnaabutan ko di ako titirahin. sabi ng tatay ko pagsabi nung kumuha
sakin ng bag na “pre nakuha ko” iniwan na kami.
di na ko lumingon para tignan papa ko kung ok or ano. basta pagkalingon ko umatungal na ako gusto kong talagang habulin kahit yapak pa ako ang kaso ang sakit sa paa.
sabi ng tatay ko “ok lang basta ok tayo”
ako “yung bag ko”

iskandalo kung isakandalo. atungal kung atungal. iyak kung iyak.

nagsipaglabasan ang mga tao samin ang kaso wala na. tapos na ang aksyon

ano ang narealize ko?
ang panget ko talgang umiyak at dugyot ako. imagine humiga or
tumuba ako sa lupa sa putik.                                                                              kahit san kung mawawalan ka mawawalan ka.
pasalamat kami dahil di kami nadisgrasya nang sobra. bag ko lang.
pasalamat kami dahil 2 kami dahil kung nagkataon tatay ko
lang or ako may mangyayari higit pa.
inabangan talaga kami. nakuha ko dito bukol sa ulo mga pilay sa balakang at balikat, (i realize di masarap pakipagsex sa sahig halos 2 araw ko ininda mga pilay ko sa balikat at balakang. seconds lang ako nahiga sa pero ganun na ang sakit) pigtal na tsinelas, putik sa damit at buhok, nabaling payong.
wala kang mahihingan ng tulong. tanging tulong mo ay sarili
mo at sa itaas.
wala akong masyadong trauma unlike sa family ko lalo na
sa bunso kong kapatid. sana Bro tulungan nyo po sila sa
pagkawala pagkalimot ng mga pangyayari or hindi kaya
lessen na lang.
unti 8 ok pa sim ko kaya text ako na sana ibalik yung bag lang at
mga laman nito wag na ang pera at cp. importante mga mga laman.
ang kaso wala talaga maski ang mga tabi tabi lang baka sun
na tinapon kaso wala talaga. if i know pinagtatawanana ako dahil ako pa ang nagmamakaawa sa kanila.

sa ngayon ano ang pinagdasal ko sana yung trauma mawala na.
sa mga magnanakaw na yun, sana pagnahuli sila makuha nila ang
dapat para sa kanila. sana mamatay sila unti unti. yung namnamin
nila ang kamatayan. (masama ako) o sige yung mild na lang sana
mamaga ang mga bayag nila o kaya makomang yung 2 nilang kamay
o kaya sana magkaketong sila.

try ko kayang itaya sa lotto yung date na nakawan kami baka manalo ako.kahit consolation lang panibagong bag din yun. (na bagong nanakawin wag naman)

kaya magingat lalo na malapit na magpasko bonus at kung anik
anik na kaperahan. wag sana madagdagan o mapabilang sa mga krimen ng kalsada. wag maging kampante kahit lugar ninyo at matagal na kayo lalo na sa mga bago sa lugar na tinitirhan.

laging nakatingin si Bro. sya na bahala sa kanila.